คุณยายรอลูก

20180919_grandma

อ่านเรื่องนี้แล้ว  รู้สึกสะเทือนใจอย่างแรง  เพราะไม่อยากสะเทือนใจอยู่เพียงลำพัง จึงต้องเก็บเกี่ยวมาเล่าสู่กันฟัง

หนุ่มคนหนึ่งเขียนเล่าว่า

ขับรถผ่านเส้นทาง จ.ตาก – วังเจ้า สายใน เห็นคุณยายแก่ๆ นั่งรถเข็นเก่าๆ อยู่ข้างทาง ตั้งแต่ช่วงเย็นจนมืดอยู่บ่อยครั้ง จึงตัดสินใจจอดรถแล้วลงไปคุย

หนุ่ม  : “ ยายมานั่งทำอะไรอยู่นี่ จะข้ามถนนหรือครับ ”

ยาย    : “ มานั่งรอลูกจ้า ”

หนุ่ม  : “ ลูกยายจะมากี่โมง ”

ยาย    : “ ไม่รู้ เผื่อลูกยายจะผ่านมาทางนี้  เผื่อเค้าจะจำยายได้ ”

หนุ่ม  : “ แล้วลูกยายไปไหน ”

ยาย    : “ ทุกคนมีครอบครัวไปหมดแล้ว อยู่ไหนไม่รู้ ตอนนี้ยายพิการขา เดินไม่ได้ เพราะถูกรถชน มาอาศัยอยู่แถวนี้ อยู่กับหมา 4 ตัว  ยายเห็นหนูก็นึกว่าหนูเป็นลูกยาย ”

หนุ่ม  : “ แล้วยายอยู่กินยังไง ”

ยาย    : “ มีคนเอาข้าวมาให้หมา 4 ตัว ที่มันวนเวียนเป็นเพื่อนอยู่แถวนี้ เขาจะแบ่งข้าวให้ยาย กับไข่ต้มหนึ่งใบ ถ้าเค้ามา ”

หนุ่ม  : “ แล้วถ้าเขาไม่มาล่ะ ”

ยาย    : “ ยายก็อด ”

คำตอบซื่อๆ ของยาย  ทำให้หนุ่มคนนี้รู้สึกจุกอก จึงหยิบเงินใบละร้อยบาทห้าใบส่งให้ยาย

หนุ่ม  : “ ยายจะเอาเงินนี้ซื้ออะไรได้ใช่ไหม ”

ยาย    : “ ถ้ามีรถขายของผ่านมา ก็ซื้อได้ ”

หนุ่มผู้ใจดีจากยายมาด้วยหัวใจห่อเหี่ยว และเขียนบันทึกว่า จะซื้อของกินของใช้เอาไปให้ยายอีกในสัปดาห์ต่อไป

ปรากฏการณ์ ยายรอลูกเป็นความเจ็บปวดที่เกิดขึ้นกับคนชราคนหนึ่ง เป็นการรอคอยท่ามกลางความอดๆ อยากๆ ที่มีความหวังเพียงน้อยนิดที่จะเจอลูก

ทั้งๆ ที่มีหวังเพียงเล็กน้อย แต่ยายก็สมัครใจที่จะรอ ในขณะที่ลูกของยายได้เลือกแล้วที่จะไปจากยาย  เป็นการจากไปของลูกที่ไม่ต้องการให้แม่รู้ด้วยซ้ำว่าลูกอยู่ที่ไหนอย่างไร แถมไม่ไยดีด้วยว่าคนเป็นแม่ของลูกจะมีชีวิตอยู่อย่างไร

ธรรมดาการรอคอยใดๆ ล้วนควบคู่ไปด้วยกันกับความหวังถึงอนาคตที่จะตามมา

หนุ่มรอคอยสาวที่นัดหมายไว้

ผู้โดยสารรอรถไฟฟ้ามาถึงสถานีที่ตนเองรออยู่

แท็กซี่ขับรถรอคอยว่าระหว่างทางจะมีผู้โดยสารเรียก

เด็กนักเรียนที่สอบเอ็นทรานซ์รอผลสอบที่จะประกาศในไม่กี่วันข้างหน้านี้

ชาวสวนรอคอยทุเรียนสุกในสวน จะได้เก็บขาย

คนซื้อหวย รอวันหวยออก

ทุกการรอคอย ล้วนแล้วแต่มีความหวังรออยู่ เบื้องหน้าว่า จะผลิดอกออกผลในทางที่เป็นไปดังใจตนเองคาดหมาย

แต่ทำไมคุณยาย จึงรอคอยผลที่ดูเหมือนยากจะเกิดขึ้นได้ ในเมื่อลูกก็หนีไป และไม่อยากเจอแม่   อีกแล้ว

ความหวังที่จะให้ลูกกลับมาเลี้ยงดูยามแก่ชรา อาจเป็นเหตุผลหนึ่ง แต่ไม่ใช่เหตุผลหลัก เพราะคุณยายมีชีวิตอยู่ได้อย่างอัตคัตอยู่แล้ว

เหตุผลสำคัญ คือด้วยแรงแห่งรักของแม่ที่มีต่อลูก แม้ว่าลูกอาจลืมไปแล้วด้วยซ้ำว่ายังมีแม่ที่รอคอยพบหน้าลูกอยู่

พลังแรงแห่งรักนั้น ยิ่งใหญ่ ใหญ่เสียจนคนเป็นแม่สามารถที่จะทนอดทนหิว ทนร้อนทนหนาว ทนทรมานตนเองเพียงเพื่อที่จะได้พบหน้าสายเลือดของตน ทั้งๆที่มีความหวังอันริบหรี่

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s