ใครเขาจะเชื่อ

20170217_bear

คนเป็นผัวชื่อน้อย  คนเป็นเมียชื่อนาง

น้อยกับนางแบกเสียมเดินเข้าไปในป่า เพื่อขุดหน่อไม้หาของป่าตามวิถีชีวิตชาวบ้านทั่วไป

ในป่านั้น มีทั้งเสือและหมี  ณ ที่หนึ่งซึ่งเป็นทางเดินหักศอก น้อยกับนางเดินเผชิญหน้ากับหมีเข้าพอดี อาศัยที่แข็งแรงและว่องไวกว่า น้อยปีนต้นไม้อย่างรวดเร็วหนีหมีได้โดยปลอดภัย  นางแบกด้ามเสียมอยู่หนีไม่ทัน หมีกระโดดเข้ามาตะปบ นางเอาเสียมเสียบเข้าที่หน้าอกหมีพอดี หมีดิ้นไปดิ้นมาแล้วขาดใจตายอยู่ตรงนั้น นางทิ้งเสียมลงพื้น ยืนตัวสั่นอยู่หน้าหมี ขณะที่น้อยผู้เป็นผัวตัวสั่นอยู่บนต้นไม้ด้วยความกลัวหมี แต่นางผู้เป็นเมียก็ตัวสั่นกลัวบาปกรรมที่ฆ่าสัตว์ใหญ่ตาย เพราะตั้งแต่เล็กจนเติบใหญ่นางสู้อุตส่าห์รักษาศีลสัตย์ ไม่เคยฆ่าสัตว์ตัดชีวิต

“ฉันฆ่าหมีตาย ฉันฆ่าหมีตาย” นางพูดตำหนิตัวเอง

“อย่าพูดอย่างนั้นซิ แกมากับผู้ชายทั้งคน แกจะไปบอกว่า แกฆ่าหมีตายทั้งตัว ใครเขาจะเชื่อ แกต้องบอกว่า ข้าเป็นคนฆ่าหมีตาย คนเขาถึงจะเชื่อ แกรู้ไหม”

น้อยตะโกนลงมาจากต้นไม้  ด้วยสุ้มเสียงที่หวาดผวา

พอพากันกลับมาถึงหมู่บ้าน ผู้คนก็พูดกันให้แซดว่า “น้อยฆ่าหมี พ่อของเด็ก มันฆ่าหมีตาย”

นิทานโบราณ เรื่องน้อยฆ่าหมี  ชี้ให้เห็นว่า  สำหรับคนบางคนแล้วนอกจากขี้ขลาดตาขาว เอาตัวรอดอย่างเห็นแก่ตัวแล้ว ยังขโมยเอาวีรกรรมของคนอื่นมาเป็นผลงานของตัว โดยไม่อายใคร

ที่สำคัญผู้คนทั้งหลายก็พร้อมจะเชื่อและยอมตามการชักจูงของคนๆนั้น โดยไม่ตั้งคำถาม

ยิ่งในทุกวันนี้  เราอยู่ในสังคมแห่งข่าวสารที่จริงปนเท็จมากมายท่วมท้นผ่านสมาร์ทโฟน จนฟังและอ่านไม่ทันเช่นนี้ การ “เลือกแก่น ทิ้งกาก” หรือการ “เลือกที่จริง ทิ้งที่เท็จ” จึงเป็นคุณสมบัติสำคัญยิ่งนัก


ติดตามงานเขียนได้ที่ FACEBOOK : PRASARN MARUKPITAK  

ติดต่องานบริการฝึกอบรมได้ที่หน้า Training Courses

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s